الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

3

تفسير مجمع البيان (فارسى)

جلد دوازدهم سورهء هود بر طبق گفتهء بيشتر مفسرين : تمامى اين سوره مكى است ، ولى قتاده گفته : تنها يك آيهء آن يعنى آيهء « أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ . . . » در مدينه نازل شده است . شمارهء آيات آن : بگفتهء قراء كوفه : يكصد و بيست و سه آيه است ، و بنا بر قول شاميان و پيشينيان از قراء مدينه ( و باصطلاح مدنى اول ) يكصد و بيست و دو آيه ، و نزد ديگران يكصد و بيست و يك آيه است . فضيلت اين سوره : أبى بن كعب از رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - روايت كرده كه فرمود : هر كس اين سوره را بخواند بشمارهء هر كس كه بنوح و هود و صالح و شعيب و لوط و ابراهيم و موسى ايمان آورده و يا آنها را تكذيب كرده است ده حسنه به او عطا شود ، و روز قيامت از سعيدان باشد . و ثعلبى بسند خود از أبى جحيفه حديث كرده كه برسولخدا - صلى اللَّه عليه و آله - عرض شد : اى رسول خدا ! پيرى زود در شما اثر كرده ؟ حضرت فرمود : ( آرى ) سورهء هود و امثال آن پيرم كرد . و در روايت ديگرى است كه ابو بكر اين سخن را گفت ، و حضرت در پاسخش فرمود : سورهء هود و امثال آن : ( يعنى ) سورهء حاقة و واقعه و « عم يتساءلون » و « هل اتاك حديث الغاشيه » مرا پير كرده . و عياشى از امام باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : هر كس سورهء هود را